 | | |
| | |
|
Spaces home  The Sigurjónsson familyPhotosProfileFriendsMore |  Tools   |
|
|
The Sigurjónsson familyOctober 06 Þjóðargjaldþrot!Eða svo sagði Geiri að allt stefndi í núna áðan. Ég held bara að maður verði að prísa sig sælan að hafa ekki keypt sér íbúð á hundrað prósent jenaláni og farið að leigja í staðinn. Væri líklega farinn að gráta núna eftir versta dag íslenskrar fjármálasögu. Bara nokkuð sáttur við að eiga ekki neitt þessa dagana. Kyssi ryðið á skuldlausu merinni á hverjum morgni.
Í þetta sinn lét ég líða ellefu mánuði milli pára og loksins þegar ég sest niður þá nenni ég ekkert að skrifa. Enda latur og langar bara að glápa á imbann og fá mér bjór. Og í anda kreppunnar þá erum við gríðarlega mikið að spara og erum að athuga hvað við endumst lengi án elsku fjölvarpsins og erum því bara með stöð eitt og skjá einn. Og til að undirstrika ástandið þá er ég að drekka carlsberg light úr krónunni. Ég dauðskammast mín fyrir það en ég var ekki með neitt annað kalt. Bragðast náttúrulega eins og eitthvað ókristilegt en allt er gras í góðæri! Ef nokkru sinni það var ástæða til að brugga sjálfur þá er það núna.
Jæja, sjónvarpið horfir ekki á sig sjálft!
Eyfi November 18 Lazy SundayAaaah, bolli af kaffi, konan sofandi og krakkarnir fullir af lucky charms og glápandi á barnatímann. Ekki slæmur sunnudagur. Þær eru búnar að horfa á Sveppa láta eins og hálfvita í allan morgun, mjög þroskandi að sjá þrítuga menn á náttfötunum að smyrja sér samloku milli teiknimynda. Þó skárri fyrirmynd en margt af þessari bölvuðu tjöru sem veður uppi. Ég varð einmitt fyrir því slysi um daginn að sjá svona fimm mínútur af einhverju love boat dóti sem ég missti víst af þegar verið var að sýna það eftir að við fluttum út. Ojbara. Mig sveið í augun af þessu rusli. Ég kalla hér með eftir endursýningu á öllu Frasier og Star Trek safninu. Annars langar mig nú bara mest í gervihnattadisk og áskrift að öllum BBC og Discovery rásunum. Þá væri ég sáttur.
Stóru fréttirnar þennan mánuðinn eru þær að Iðunn er að verða alveg laus við bleyjurnar. Hún er bleyjulaus á daginn og er byrjuð að vera þurr alla nóttina líka. Sko mína!! Það eru sko litlu sigrarnir sem skipta öllu máli.
Tengdó er úti í Tælandi þessa dagana að láta stjana við sig. Með þjónustufólk og ég veit ekki hvað. Hún á eftir að vera gjörsamlega óþolandi þegar hún kemur til baka. Þarf að þræla henni út í tvær vikur eða svo til að koma henni aftur niður í vonleysið með okkur hinum.
Talandi um vonleysi. Ég er ekki alveg að sjá hvernig við eigum að geta komið yfir okkur þaki núna þegar vextirnir eru orðnir eins og þeir eru og húsnæðisverðið enn í ruglinu. Þessi staða kemur sérstaklega illa við þá sem eiga ekkert, eru jafnvel með námslán á bakinu og eru að reyna að kaupa eða byggja í fyrsta skipti. Semsagt okkur. Frábært. Ég er að vona að við getum snúið okkur út úr þessu þegar María útskrifast og fær vinnu og ég fer kannski að hafa einhverjar tekjur. Þá verðum við að taka lán í Evrum og reyna að byggja sjálf til að sneiða hjá stærstu hindrununum. Þangað til er bara að harka þetta af sér og telja upp í tíu. Og vona að fasteignamarkaðurinn stöðvist aðeins þannig að verktakarnir fari á hausinn og nýbyggingar sem þurfa að seljast NÚNA detti inn og taki broddinn af verðinu. Þá hætta líka nýbyggingarnar í bili og þá hverfur hluti af farandverkamönnunum og þá léttir aðeins á þrýstingnum á leigumarkaðinn. Þá hættir fólk jafnvel að ÞURFA að kaupa og getur leigt í staðinn, sem gæti vonandi líka klippt aðeins ofan af fasteignaverðinu. Það má segja margt ljótt um stýrivextina á þessum tíma en maður verður að muna að þeir eru hugsaðir til þess að slá á þessa brjáluðu þenslu sem er í gangi og reyna að fá fólk til að spara pínu í stað þess að eyða öllu sem kemur inn á reikninginn strax og jafnvel meira en það. Núna gætu vextirnir, ásamt því að það er orðið erfiðara að yfirtaka húsnæðislán bankanna, jafnvel haft einhver jákvæð áhrif. Og þó fyrr hefði verið. Og þá verður bara að hafa það að þjóðfélagshópurinn ég þurfi að vera dálítið lengur í kjallaranum hjá tengdamömmu. Rottuholuvistin er for the greater good!
Nú svo getur maður alltaf bara hætt að gráta og kosið með fótunum. Okkur langar enn til Englands svo Maja geti bætt við gráðu og það er í rauninni enn í myndinni fyrst staðan er eins og hún er. Rule Britannia.
Búinn í dag. Orðinn svangur.
Eyfi kleinupusher
October 21 LetiOj hvað það er gott að setjast aðeins niður við tölvuna svona einstaka sinnum. Ég geri ekki svo mikið af því þessa dagana nema það hafi eitthvað með kleinurnar að gera. Kíkti pínu í CIV á föstudagskvöldið og sagði við Didda að ég hefði ekkert spilað hann í einhverjar vikur! Honum fannst það ekki jafn merkilegt og mér. Tölvuleikir hafa annars spilað töluverðan þátt í lífi mínu síðustu fimmtán árin og það er skrýtið að gera svona lítið af því núna. María myndi örugglega luma á einhverjum sniðugum kommentum um tímasóun og svoleiðis bull en sem betur fer hlustar ekki nokkur maður á hana.
Ástæðan fyrir því að ég hef nokkrar mínútur núna er sú að ég henti krökkunum út í garð og lét þær hafa pínu vatn til að sulla með. Magnað hvað það dugar til að halda svona dýrum uppteknum. Ég prumpa sko bara í áttina að leikföng r við búðinni og segi að stelpurassgötin geti bara reytt gras sér til dundurs. Og hananú.
Talandi um krakka, þá héldu Diddi og Júlla upp á afmæli Auðar hérna í gær þannig að það var haugur af gargandi dýrum, uppdópuðum af nammi, gosi og kökum. Ef ég hefði fengið að ráða þá hefði verið boðið upp á smurt brauð með osti og grjónagraut. Það svínvirkar. Þetta hefur víst eitthvað með það að gera að þegar mjólk er hituð þá losna úr læðingi einhver náttúruleg svefnlyf. Brilliant! Það er mjög oft grjóni í matinn á mínu heimili og svo er grísunum mokað í háttinn, enda eina leiðin til að fá smá frið. Ég var einu sinni spurður hvort ég gæti ekki skrifað bók um uppeldisaðferðir en ég er ekkert viss um að hún myndi seljast allt of vel. Miðað við sjálfan mig þá er fólk sem notast við svona aðferðir allt of miklir besservisserar til að kaupa bækur um þetta efni...
Veislan tókst samt stórvel og ég fékk frítt að éta, sem er alltaf jákvætt.
Ég hef aðeins verið að fylgjast með umræðunni um afnám einokunar ÁTVR á sölu léttvíns og bjórs. Ég er í sjálfu sér fylgjandi því að þetta verði gefið frjálst en ég hef stórar áhyggjur af því hvernig vöruúrvalið á eftir að þróast. Núna fer ég í heiðrúnu vegna þess að þar er úrvalið ekki jafn hörmulegt og annarsstaðar, þótt nöturlegt sé þó. Einhvernveginn efast ég um að Hagkaup og Nóatún eigi eftir að slást um kúnnana á grunvelli fleiri hundraða nýrra og spennandi bjórtegunda. Finnst líklegra að þetta verði gull, kalli, og eitthvað ódrekkandi sull með júróshopper merkinu á, sem vegna áfengisgjaldsins er sáralítið ódýrara. Þá fer ég að gráta. Það eina sem gæti bjargað þessu yfirvofandi ástandi er að upp spretti ein eða tvær sælkerabúðir með ásættanlegu vöruúrvali. Það er alltaf hægt að vona.
Jæja, stelpudýrin komin inn og farnar að drasla til og stelast í afganginn af kökunni. Best að rassskella þær aðeins, bara til öryggis.
Eyfi kleinubóndi October 12 mmm, kleinurJæja, ekki náði ég nú heilu ári á milli pistla en næstum því þó. Ég verð líklega seint greindur með slæma alnetsritræpu.
Hvað um það. Nú erum við semsagt flutt heim og þótt við séum langt frá því búin að koma okkur fyrir þá er að komast smá rútína á hlutina. Vigdís er að sjálfsögðu byrjuð í Hjallaskólanum og finnst það bara ágætt. Hún kvartar hraustlega yfir því á hverjum degi að þurfa að labba alla þessa metra í skólann en hún hefur bara gott af því. Byggir karakter. Ég var reyndar í foreldrasamtali í gær með kennaranum hennar þannig að það var enginn skóli. Eins og venjulega var það þá ný sorg því það er víst hundleiðinlegt að keyra út kleinur með pabba. Það hefur mér verið tjáð vel og vandlega. Þyrfti eiginlega að gefa henni munnhörpu svo hún geti samið blús um öll leiðindin sem hún lendir í.
Foreldraspjallið gekk annars vel og kennarinn var mjög ánægð með stelpuna þótt hún geti víst verið svolítill gullfiskur og missi fljótt einbeitinguna.
Iðunn er hæstánægð á leikskólanum og dauðfegin að vera komin í annan félagsskap en bara fúla pabba. Hún er búin að segja öllum þeim sem heyra vilja að mamma hennar hafi dottið á götuna og meitt sig. Mjög alvarlegt mál það. Svo er hún líka alveg rígmontin af að vera byrjuð að pissa í klósett, enda mikill áfangi í lífinu. Hún er reyndar svo montin að hún vill helst fara á klósettið á tíu mínútna fresti þótt ekkert komi. Það er ekki jafn frábært en að sjálfsögðu reynir maður að vera þolinmóður og bíður rólegur meðan hún situr á klósettinu og talar um að nú sé hún að pissa. Hún er eiginlega alveg jafn ánægð með ferðirnar hvort sem eitthvað kemur eða ekki. Það er svona eins og að vera jafn ánægður með bíltúrinn hvort sem skrjóðurinn fer í gang eða ekki...
María er ennþá með spelkuna eftir téðan árekstur við malbikið vonda og losnar fyrst við það eftir að ég held tvær vikur. Hún er hundpirruð á henni, tekur hana af sér í svefni og býður mér oft að þefa. Ég hef hingað til afþakkað. Gæti þurft að klippa af mér nefið ef ég fyndi svoleiðis lykt af konunni minni. Sumum hlutum er óþarfi að deila með öðrum.
Herbergið niðri er engan veginn tilbúið til mannvistar en þar kúldrumst við nú samt. Það er komið rennandi vatn en lítið annað. Hvorki til peningur, tími né nenna til neinna stórræða. María er farin að pressa fast á að ég flytji þessa kleinugerð svo við getum breitt úr okkur niðri en ég kvíði því að þurfa að fara að borga leigu ofaná allt annað. Það gæti samt verið komin hreyfing á þau mál, vonandi allavega.
Jæja, best að fara að þrífa, kaupa hráefni og dunda eitthvað. Erum svo að fara á gríðarlega mikilvægan viðskiptafund seinnipartinn, ég og tengdó. Gæti verið að við getum tvöfaldað vörunúmerafjöldann á einu brettu. Úr einu í tvö! Kemur í ljóst hvort það sé hægt að kría uppskrift og einhverjar græjur út úr eldra fólki sem hættu rekstri fyrir tveimur árum. Þau framleiddu parta. Það er víst líka djúpsteikt brauð. Ég gæti verið að skríða upp óvinalista hollustuverndar og manneldisráðs.
Farinn að gera eitthvað af viti.
Eyfi kleinudólgur November 15 Stuð í köbenUss hvað það er langt síðan ég draslaðist til að skrifa eitthvað. Veit ekki hversu duglega ég nenni að bæta úr því en við sjáum til.
Eins og einhverjir vita núna þá fékk ég vinnu í fjármáladeildinni hjá Motorola í Danmörku og verð þar allavega út janúar. Eftir það verður samningurinn endurskoðaður. Það er víst frekar algengt í Danmörku að fólk sé ráðið í gegn um ráðningarstofur og sé því á mála hjá þeim en ekki fyrirtækjunum sjálfum í þrjá mánuði og það er díllinn hjá mér núna. Það er reyndar í sjálfu sér ekki skrýtið í mínu tilfelli þar sem starfið er hreint reikningshald og því svolítið langt fyrir utan það sem ég er menntaður. Held að þau vilji hafa vaðið fyrir neðan sig og geti hent mér út ef ég veld ekki starfinu. Það er því bara að taka á því og rústa djobbinu almennilega!
Yfirmaðurinn minn er hörkukelling frá franska hluta Belgíu og er búin að búa í Svíþjóð í yfir tuttugu ár. Hún talar sænsku og ensku með mjög þykkum frönskum hreim, blótar eins og sjóari og strompreykir. Og vegna þess að vinnustaðurinn hennar er reyklaus þá tekur hún í vör af krafti milli sígarettupása, svo hún fari nú ekki að þjást af nikótínskorti sko. Alger snillingur.
Hún er semsagt í Stokkhólmi og ég í Álaborg þannig að ég þarf víst að fara þangað einu sinni í mánuði eða svo á einhvern yfirlitsfund. Og vegna þess að Motorola í Danmörku er bæði í Álaborg og Kaupmannahöfn þá þarf ég að vera á bölvuðu flakki þar á milli.
Sem einmitt veldur því að ég er núna staddur á Radisson SAS Scandinavian hótelinu í Kaupmannahöfn og verð í köben fram á föstudag. Það vill svo til að það er frí nettenging á hótelinu þannig að ég get blaðrað aðeins. Ég nenni því reyndar eiginlega ekki lengur því ég þarf að henda mér í háttinn. Nenni ekki að belgja mig út af kaffi á morgun til að halda mér vakandi.
Góða nótt August 08 Loksins eitthvað að geraJæja, þá er maður loksins farið að gera eitthvað annað en að sitja á rassinum á bókasafninu og stara út í loftið. Eða sitja heima og spila tölvuleiki. Rétt áður en allir gestirnir hypjuðu sig heim fór ég og skráði mig á ráðningarstofu sem sér um að senda afleysingafólk út um allar trissur. Ég var svo kallaður inn á einhvern upplýsingafund til að fá að vita um hvað fyrirtækið snýst og fylla út einhverja pappíra og þar var mér sagt að ég ætti endilega ekki að stinga af strax því þær gætu verið með eitthvað að gera handa mér, kellingarnar. Og viti menn, ég var farinn að keyra lyftara daginn eftir. Fyrirtækið sem ég var sendur til heitir Dansk Eternit og glöggir lesendur sem hafa komið í heimsókn til Álaborgar muna kannski að það er ljóta verksmiðjan fyrir neðan brekkuna. Þannig að ég er fimm mínútur í vinnuna á hjólinu og læt mig renna megnið af leiðinni. Alls ekki slæmt. Alveg þangað til að ég þarf að hjóla upp aftur í 25 stiga hita. Ekki jafn skemmtilegt.
Ég er reyndar ekki bara að aka lyftara því það er ekki alltaf mikið að gera og þá fáum við afleysingaómennin að þrífa svæðið. Og það er gert á litlum götusóp. Og þannig var það að þar sem ég sat í þessu pínulitla og ógeðslega tæki, að kafna úr díselfnyk og asbesti, sópandi lagerinn í gamalli verksmiðju sem búið er að flytja til Tékklands, þá fór ég að hugsa um það hvað það er nú frábært að vera kominn með svona gríðarlega fína gráðu í viðskiptafræði. Það er gjörsamlega slegist um mann til að sópa gólfin! Við erum reyndar í aðeins skemmtilegra verki núna, við erum að fara í gegn um 45 bretti af þakplötum, 100 á hverju bretti, og erum að henda þeim sem eru gallaðar. Af 800 plötum sem við erum búnir að handfjatla hingað til erum við búnir að finna 120 plötur í lagi. Hinar fara í gáminn. Þetta er svona hálf heilalaus vinna þar sem maður er bara að færa plötur af einu bretti yfir á annað en þetta er þó betra en að sópa. Ég get allavega sagt að ég hafi byrjað á botninum.
Ég átti upphaflega bara að vera þarna í eina og hálfa viku en þeir voru svo ægilega ánægðir með okkur, eða þá að það er erfitt að fá afleysingafólk á lyftara, að ég var beðinn um að vera viku í viðbót. Ég býst svo við því að ég fari að gera eitthvað annað á mánudaginn, ef kellingarnar finna eitthvað annað handa mér.
Og á meðan ég man. Sigurvegarinn í keppninni um stærstu köngulóna fyrir utan útidyrahurðina, Lovísan 2006, er Diddi! Hann fær það að launum að fjarlægja hana sjálfur. Og þar sem hann er ekki viðstaddur tekur Halla við verðlaununum annað kvöld þegar hún mætir á svæðið. Til hamingju Halla! Ég mæli með golfkylfum til verksins, fimmu járnið er nokkuð gott.
Jæja, best að hætta þessu gaufi, þarf að fara snemma að sofa. Þarf nefnilega að mæta klukkan sex á morgun til að henda plötum og binda utan um bretti sem eiga að fara til Bandaríkjanna. Mikið annríki sko. Læt kannski í mér lesa um næsta starf seinna.
Atvinnukveðjur,
Eyfi June 11 Meira sumarÞetta er að verða ægilega fínn stíll hjá mér, ég skrifa einu sinni í mánuði, akkúrat þegar ég er að brugga og bara þegar það er gott veður. Mælirinn hans Gústa sýndi reyndar tæpar 29 gráður og veðrið var það gott að það var eiginlega ekkert hægt að vera úti í þessum hita. Í staðinn vorum við bara inni, horfðum á formúluna og fótboltann og brugguðum ale sem heitir Irish Tapdancer. Hann er einmitt rétt byrjaður að freta í vatnslásinn úti í horni.
Af síðustu afrekum er það að segja að ég skilaði verkefninu þann 18. maí og var svo að verja það núna þann 8., það er að segja á fimmtudeginum. Ég fékk átta og er bara nokkuð sáttur. Héðan í frá get ég bætt titlinum M.Sc. International Business Economics aftan við nafnið mitt. Nenni samt ekki að skrifa það eða segja þannig að Eyfi meistari er bara fínt. Berglind og Maja komu niður í skóla þegar ég var búinn að verja og óskuðu mér til hamingju. Það er víst voða danskt eitthvað að standa fyrir utan dyrnar með gjafir og eitthvað. Hlýtur að vera vel pínlegt fyrir þá sem falla að hafa alla fjölskylduna með í því.
Ég þurfti svo að fylla út einhverja pappíra og skila til ritarans svo ég gæti fengið prófskírteinið mitt. Ég gerði það og fékk svo blað þar sem stóð á einkunnin og undirskrift leiðbeinanda og utanaðkomandi prófdómara. Svo var það bara að taka í höndina á ritaranum, mér var óskað gleðilegrar framtíðar og svo hypjaði ég mig bara og fæ prófskírteinið víst í pósti. Berglindi fannst þetta alveg agalega glötuð útskrift en ég er svo feginn að vera búinn að mér er alveg skítsama. Súrt fyrir hana samt því hún er víst að fara í sama nám og ég var í.
Daginn eftir skráði ég mig svo atvinnulausan og við héldum grillveislu. Enda nauðsynlegt að fagna því að vera orðinn löggiltur aumingi og með ms í bs í stað bara bs í bs. Ég byrja á atvinnuleitinni á mánudaginn og ætla að reyna að fá eitthvað í líkingu við það sem ég er búinn að skóla mig til. Ég fer svo að lækka metnaðinn fljótlega og verð líklega kominn aftur í pylsurnar eða að beygja skóflur í september.
Jæja, auðnuleysið kallar, ég er farinn að njóta frelsisins og glápa á fótbolta.
Góðar stundir,
Eyfi
|
|
|||||||||||||||||||||
|
|
Invite as friend